பாஸ்ட் பார்வார்ட் - ஜூஹாவுடன் ஒரு நாள்

Fast Forward-     ஜூஹாவுடன் ஒரு நாள்
(இது ஒரு அறிவியல் புனைகதை (Science Fiction))

சென்னை - 2050

ஜூஹா தனது அலுவலகத்தில் ஒரு திரையின் முன் அமர்ந்து ஏதோ பேசி கொண்டிருக்கிறாள். அவள் பேச பேச திரையில் பல மாற்றங்கள் தெரிகிறது. திடீரென்று திரையில் ஒரு ஆண் உருவம் தெரிகிறது.

"ஜூஹா ! இப்பொழுது நேரம் சரியாக ஐந்து மணி. உங்கள் அலுவலக நேரம் முடிந்து விட்டது " என்று சொல்கிறார்.

உடனே ஜூஹா " Okay, Sign off " என்று சொல்கிறாள்.

திரை தானாகவே அணைந்து விடுகிறது .ஓட்டமும் நடையுமாக வேக வேகமாக ஜூஹா அலுவலக வாயிலுக்கு வருகிறாள்.மூடியிருக்கும் கதவை பார்த்து "ஓபன்" என்று சொல்கிறாள். கதவு திறக்க மறுக்கிறது.

"Error" என்று ஒரு தகவல் கதவில் உள்ள சின்ன திரையில் பளிச்சிடுகிறது.ஜூஹா மீண்டும் ஒரு முறை "ஓபன்" சொல்லி பார்க்கிறாள்.கதவு திறக்கவில்லை.தொண்டை புண் காரணமாக தனது குரல் சற்று மாறி ஒலிப்பது புரிந்ததும் ஜூஹா தனது கண்களை கதவுக்கு பக்கத்தில் வைத்து கண் இமைக்காமல் ஒரு நொடி உற்று நோக்கினாள்.

உடனே திரையில் "Employee code ?" என்று பளிச்சிட்டது. தனது வசம் இருந்த ஒரு சிறு அட்டையை திரை பக்கம் ஜூஹா காட்டினாள்.

மீண்டும் திரையில் "Citizen Code ?" என்று பளிச்சிட்டது.

வேறு ஒரு அட்டையை எடுத்து கதவில் உள்ள திரையில் காட்டினாள்.கதவு உடனே திறந்து வழி விட்டது. இன்னும் பத்து நொடிகள் தான் உள்ளது.அவளுக்கான flying car அலுவலக வாயிலுக்கு வருவதற்கு. சரியான நேரத்திற்கு ஜூஹா அலுவலக வாயிலை அடைந்த உடன் flying car அவள் எதிரே வந்து நின்றது.ஏற்கனவே ஒரு நபர் காரில் அமர்ந்து இருந்தார்.அவருக்கு அலுவலக நேரம் சரியாக 4.55 க்கு முடிந்தது. ஜூஹாவின் வீடு இருக்கும் அதே பகுதியில் வசிக்கும் நபர் அவர்.அலுவலகத்தில் இருந்து சுமார் 450 கி.மீ தள்ளி மதுரை அருகே கள்ளந்திரி என்ற இடத்தில் உள்ளது ஜூஹாவின் வீடு.

காருக்குள் அமர்ந்திருந்த நபரை பார்த்து "ஹை" சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தாள் ஜூஹா. நாவிகேட்டர் பேனலை மெதுவாக தொட்டாள்.

" Destination -2 ? " என்றது திரை .

"Select" என்ற பொத்தானை மெதுவாக தொட்டாள் ஜூஹா.திரையில் பல ஊர்களின் பெயர்கள் அடங்கிய ஒரு கட்டம் தெரிந்தது. அதில் இருந்து கள்ளந்திரி என்பதை தேர்வு செய்தாள்.

"Kallanthiri - KRI-205007821" என்று திரையில் தெரிந்தது.

"OK" என்ற பச்சை பொத்தனை அழுத்தினாள்.

"Starting Point-Chennai-CHI-2050002001"

"Destination-Kallanthiri-KRI-2050078201"

“OK? “ என்று திரையில் தெரிந்தது. ஒகே என்ற பொத்தானை ஜூஹா அழுத்தினாள்.

“Kallanthiri – Coordinates 9°48′N 78°06′E / 9.8°N 78.10°E “ என்று திரையில் தெரிந்தது.

“Fasten your belts “

“Ready for take off -Confirm “ என்றது திரை மீண்டும் .

மீண்டும் பச்சை பொத்தானை ஜூஹா அழுத்தினாள்.

“Start Time - 05.15 PM “

“Travel Time – 1 hour 30 minutes”

“Expected Landing Time – 06.45 PM “ என்றது திரை.

Flying Car களுக்காவே ஒதுக்கப்பட்டுள்ள ட்ராக்கில் மெதுவாக் நகர தொடங்கியது கார். நொடி பொழுதில் வேகம் எடுத்து சாலையில் 500 மீட்டர் தூரம் சென்ற பின் மெதுவாக மேலே நோக்கி எழும்ப ஆரம்பித்தது. நாவிகேட்டர் திரையில் Longitude,Latitude,Altitude என்று என்னவெல்லாமோ தெரிய ஆரம்பித்தது. இன்னொரு புறம் 1 மணி 30 வினாடிகளில் இருந்து நேரம் குறைந்தது கொண்டே வந்தது.

"உங்கள் குல் எப்படி இருக்கிறாள் ? " என்றாள் ஜூஹா

"ஷீ  இஸ் பைன். தூத்துக்குடியில் இருந்து அப்பா வந்திருக்கிறாங்க "

"ஒ அப்படியா ! குல்லை பிடித்திருக்கிறதா அவருக்கு ? "

"மிகவும் பிடித்திருக்கிறது சென்ற ஆண்டு விபத்தில் அம்மா இறந்த பிறகு அப்பா மிகவும் தளர்ந்து விட்டார். குல் அவருக்கு செய்த பணிவிடைகளை பார்த்து அசந்துவிட்டார்."

" ஒ தாட் இஸ் கிரேட் " என்றாள் ஜூஹா.

"அது சரி நீங்கள் பிம்மை பற்றி ஒன்றும் சொல்லவே இல்லையே ? " என்றான் அவன்.

"பிம் இஸ் ஆல்சோ பைன். நான்கு மாதங்கள் தானே ஆகிறது.வீட்டுக்கு போன உடன் அவனுடன் விளையாட ஆரம்பித்து விடுவேன்" என்றாள் ஜூஹா.

அலுவலுகம்,அரசியல்,சினிமா என்ற எல்லா விஷயங்களையும் அலசி முடித்த பின்பு நாவிகேட்டரில் "Time elapsed - 1 Hour 20 Minutes " என்று பார்த்த உடனே இன்னும் பத்து வினாடிகளில் வீட்டுக்கு சென்று பிம்முடன் கொஞ்சி விளையாடலாம் என்று ஜூஹா மகிழ்ந்தாள்.

மதுரை வரும் முன்னே flying car மெதுவாக தறை இறங்கி flying car க்கான ட்ராக்கில் நகர தொடங்கியது. Time Elapsed சரியாக ஜீரோ என்று காட்ட தொடங்கியதும் கார் கள்ளந்திரி எல்லையை தொட்டிருந்தது.

கார் ஜூஹாவின் வீட்டு முன்பு நின்றதும் "பை" சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்குள் செல்ல துடித்தாள் ஜூஹா.கதவு அருகில் இருந்தச சின்ன திரையில் தனது வலது கையின் ஐந்து விரல்களையும் நன்றாக விரித்து வைத்தாள்.மூன்று முறை பீப் ஒலி கேட்ட பின்பு திரையில் "Security Code ? " என்று தெரிந்தது. கதவில் வைத்திருந்த keypad இல் பத்து எண்கள் அடங்கிய ஒரு குறியீடை டைப் செய்தாள். உடனே கதவு திறந்து கொண்டது. கதவும் திறந்ததும் " Key pad Locked " என்று கதவில் பளிச்சிட்டது.வீட்டிற்குள் நுழைந்த உடன் சூடா ஜூஹாவை ஹை சொல்லி வரவேற்றான்.

கையில் Ipad சகிதம் அமர்ந்து இருந்த அப்பாவையும் அம்மாவையம் பார்த்து " ஹை" சொல்லிவிட்டு வேகமாக பிம்மை பார்க்க சென்றாள். சூடா ஜூஹாக்கு தேநீர் எடுக்க சமையல் அறையை நோக்கி சென்றான்.ஜூஹாவின் தந்தைக்கு 98 வயதாகிறது. அம்மாவின் வயது 95. இருவருக்கும் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் சென்னையில் medical nanobots inject செய்யபட்டு அனைத்து உடல் உபாதைகளில் இருந்து விடுபட்டு 50 வயதுகாரர்களை போல வாழக்கையை அனுபவித்து கொண்டிருக்கிறார்கள். கையில் வைத்திருக்கும் Ipad மூலம் ஜூஹாவின் அப்பா தொலைக்காட்சி நிகழ்சிகளுக்கான Menu வை தேர்வு செய்துகொண்டிருக்கிறார்.சுவரில் ஒரு மெல்லிய அகன்ற திரை மாட்டப்பட்டுள்ளது. அந்த திரையில் எந்த நாட்டை சேர்ந்த தொலைக்காட்சி சானல்கள் வேண்டும் என்றுகேட்கபடுகிறது. Ipad மூலம் "இந்தியா" என்பதை தேர்வு செய்கிறார். பின்பு என்ன மொழி நிகழ்சிகள் என்று கேட்கபடுகிறது. "தமிழ்"என்பதை தேர்வு செய்கிறார்.தமிழ் நிகழ்சிகளை ஒளிபரப்பும் அனைத்து சானல்களின் பெயர்களும் திரையில் தெரிகிறது. மெர்குரி என்ற சானலை தேர்வு செய்கிறார். உடனே நிகழ்ச்சி பட்டியல் திரையில் தெரிகிறது.அதிலிருந்து அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான நிகழ்ச்சியான "அறிவியல் முன்னேற்றங்கள் " தேர்வு செய்கிறார். அந்த தலைப்பின் கீழ் வரும் அனைத்து நிகழ்சிகளின் பட்டியல் மீண்டும் திரையில் தோன்றுகிறது. அது ஒரு நீண்ட மூன்று பக்க பட்டியல்.அதிலிருந்து "மோட்டார் மூலம் இயங்கும் நாநோபோட்ஸ்-Motorised Nanobots" என்ற நிகழ்ச்சியை தேர்வு செய்கிறார். உடனே ஒரு மருத்துவர் திரையில் தோன்றி வணக்கம் சொல்லி நிகழ்ச்சியை தொடங்குகிறார்.

ஜூஹாவின் அம்மா தனது Ipad இல் தமிழ் பாப் இசை நிகழ்ச்சியை தேர்வு செய்து திரையை இரண்டாக பிரித்து இன்னொரு பகுதியில் தெரிய செய்ததுடன் ஹெட் போன் அணிந்து கொண்டு கணவருக்கு இடைஞ்சல் இல்லாமல் தனக்கு விருப்பப்பட்ட நிகழ்ச்சியை பார்க்க தொடங்கினார். 100 inch அகன்ற திரையை இருவரும் சரி சமமாக பிரித்துக்கொண்டு அவர்களுக்கு பிடித்த நிகழ்சிகளை பார்த்து கொண்டிருந்தார்கள்.

ஜூஹா பிம்மிடம் சென்று ஒரு முத்தம் கொடுத்து விட்டு "உடை மாற்றி விட்டு வருகிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு செல்கிறாள். குழந்தை ஜூஹாவை பார்த்து ஒரு தெய்வீக சிரிப்பை உதிர்க்கிறது.அதற்குள் சூடா தேனீர் தயார் செய்து கொண்டு ஜூஹாவை தேடி வருகிறான்."ஜூஹா" என்று குரல் கொடுக்கிறான். பதில் இல்லாததால் மீண்டும் ஒரு முறை குரல் கொடுக்கிறான் "எஸ்" என்கிறாள் ஜூஹா.குரல் வந்த திசையை நோக்கி சூடா செல்கிறான்.

உடை மாற்றி கொண்டு வரும் ஜூஹா சூடாவை பார்த்து "Wait" என்கிறாள். சூடா அவள் சொன்னது தான் தாமதம் அந்த இடத்திலயே நின்று விடுகிறான்.பின்பு அவனிடம் சென்று தேநீர் கோப்பையை வாங்கி கொண்டு "தேங்க்ஸ்" என்கிறாள்.தேநீர் அருந்தும் பொழுதே அழகு ததும்பும் பிம்மை பெருமையுடன் பார்க்கிறாள்.குழந்தை மீண்டும் அழகாய் சிரிக்கிறது. பிம்மை எடுத்து கொண்டு அம்மா அப்பா இருக்கும் அறைக்கு வருகிறாள்.தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியை பிம் உற்று உற்று பார்த்து கண்களை அகல விரிக்கிறான்.அதை பார்த்து ஜூஹா ஆனந்தம் அடைகிறாள்.தாய் தந்தையிடம் பிம்மை காட்டி உவகை அடைகிறாள். இது அவர்கள் வீட்டில் சிறிது காலமாக தினமும் நடக்கும் நிகழ்ச்சி.

இன்னும் சிறிது நேரத்தில் பிம் உறங்கி விடுவான் .அதற்க்கப்புறம் ஜூஹாவின் தாய் தந்தையர் ஜூஹா என்று அனைவரும் உறங்கிவிடுவார்கள். மீண்டும் நாளை காலை இதே போன்ற ஒரு இயந்திரத்தனமான பொழுது ஜூஹாவின் வாழ்க்கையில் விடியும். ஜூஹாவின் வீட்டில் தூங்காத ஒரு ஜென்மம் உண்டு.அது தான் சூடா. சூடா 5 லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து ஜூஹா சமீபத்தில் வாங்கிய எந்திரன்(Robot).வீட்டு வேலைகள் செய்வதற்காக வாங்கினாள்.

பின் குறிப்பு :

குல் ஜூஹாவின் நண்பனின் வீட்டில் உள்ள இதே போன்ற எந்திர பெண். குல் இன்னும் சற்று அதிக திறமைகள் உள்ளவள்.அதனால் அவள் விலை ஏறக்குறைய 7 லட்சம் ரூபாய். ஜூஹாவுக்கு இன்னும் திருமணம் ஆகவில்லை.2045 ஆம் ஆண்டு ஆர்டர் செய்து 2050 ஆம் ஆண்டு டெலிவர் செய்யப்பட்ட Human cloned Designer Baby தான் பிம். ஆனால் பிம் வந்த பின்பு தான் ஜூஹாவின் வாழ்க்கை சற்று  இன்பமயமானது.